<استثنائي ترين 16 آذر>
16 آذر بار ديگر درحالي فرا رسيد كه به نظر ميرسد از چند سال قبل تاكنون، مسئولان دولتي به حضور در جمع دانشجويان و دانشگاهيان در همين روز علاقه زيادي ندارند. تشكلهاي مختلف دانشجويي نيز مشغوليتهاي ديگري براي خود ايجاد كردهاند و بعضي از آنها نيز راه انفعال در پيش گرفتهاند. اين درحالي است كه به نظر ميرسد روز دانشجو در سال 86 مانند ساير مناسبتهاي اين سال، تفاوتهايي با سالهاي پيشين دارد. حوادث گوناگون سال 86 در داخل و خارج از كشور، حضور فعال دانشجويان و تشكلهاي دانشجويي در تحولات مرتبط با كشورمان را ضروريتر از گذشته نموده است، درحالي كه نه تنها هيچ نشانهاي از تحرك ويژه دانشجويان مشاهده نميشود بلكه با قـطعيت ميتوان ادعا كرد كه نقش آفريني مستقيم و غيرمستقيم دانشجويان نسبت به چند سال قبل به شدت كاهش پيدا كرده است. در نقطه مقابل، به نظر ميرسد با نزديكي به انتخابات مهم مجلس هشتم تلاش گروههاي سياسي براي بهرهگيري از پتانسيلهاي دانشجويي در جهت پيشبرد اهداف خود، در حال افزايش است. البته ظاهراً جناحهاي مختلف سياسي و عناصر بانفوذ حكومتي، داراي شانس مساوي براي همراه كردن دانشجويان با خود نيستند.در سال 86 گروهي از دانشجويان، انتقاد از عملكرد دولت و به طور كلي گفتماني كه دولت نهم آن را نمايندگي ميكند را در راس فعاليتهاي خود قرار دادهاند و عدهاي ديگر نيز دفاع از عملكرد دولت را تا آنجا پيش بردهاند كه پس از انتقادات تلويحي يا صريح رئيس دولت نسبت به عملكرد دستگاه قضايي، تجمع بي سابقه در برابر قوه قضائيه در دستور كار دانشجويان حامي دولت قرار گرفت. هم زمان با اعلام تبرئهكوتاه مدت كسي كه رئيس جمهور بر جاسوس بودن او تاكيد داشت، تجمعي اعتراضي توسط عدهاياز دانشجويان برگزار گرديد كه تنها هدف آن اعتراض به اين حكم بود و تجمع كنندگان كه گويي اظهار نظر عالي ترين مقام اجرائي را <قضايي> تر از حكم قضايي مي دانستند خواستار اعدام موسويان شدند. اما هر چه بود اين تجمع براي برگزار كنندگان آن هزينه و پيامدي نداشت. شايد همين وضعيت، دانشجويان حامي دولت و منتقد قوه قضائيه را به فكر دريافت مجوز براي تجمعي بزرگتر انداخت كه براساس اطلاعيههاي منتشره، موضوع آن اعتراض رسمي به عملكرد قوه قضائيه در عرصه مبارزه با مفاسد اقتصادي بود. اين تلاش ها كمتر از يك ماه بعد از آن آغاز شد كه رئيس جمهور در سخنراني پرحرارت خود در دانشگاه علم وصنعت -كه اكثريت قاطع شركت كنندگان در آن، حاميان جدي دولت بودند- از تنها بودن دولت در مبارزه با مفاسد اقتصادي سخن گفته بود. البته براي برگزاري اين تجمع اعتراضي، وزارت كشور دولت نهم مجوزي صادر نكرد، اما به نظر مي رسد طراحان اين تجمع با صدور دو اطلاعيه كه در رسانه هاي خبري منتشر شد، تا حدود زيادي به اهداف خود رسيدند. اطلاعيه نخست به بهانه اعلام برنامه تجمع و اهداف آن صادر شد و دومين اطلاعيه، اعتراض به عدم صدور مجوز از سوي وزارت كشور بود كه اين اطلاعيه نيز از تعريض نسبت به عملكرد قوه قضائيه، خالي نبود. اما نه تجمع برگزار شده كه دستور كار آن درخواست صدور حكم براي موسويان و طرح ادعاهاي تلويحي عليه محكمه بود، مشكلي براي اين گروه دانشجويي ايجاد كرد و نه مطالب مندرج در بيانيه مربوط به تجمع اعتراضي نسبت به عملكرد قوه قضائيه در مبارزه با مفاسد اقتصادي.
البته بدون ترديد اين رفتار تسامح آميز، اگر گروههاي ديگر دانشجويي از جمله منتقدان جدي دولت را نيز شامل شود، سند افتخاري براي قوه قضائيه خواهد بود. اين در حالي است كه عده اي از وابستگان به گروههاي دانشجويي منتقد دولت، در ماههاي گذشته ادعاهايي در خصوص مواجهه با مشكلاتي در محيط دانشگاه و خارج از آن مطرح كردهاند و تعدادي از آنها حتي با مجازاتهاي قضايي مواجه شدهاند.
16 آذر سال جاري در حالي با بي اعتنايي رسمي يا غيررسمي مراكز رسمي فرا رسيد كه علاوه بر آنچه در بالا آمد، سالجاري براي بخش بزرگي از پيكره دانشجويي كشور يعني دانشگاه آزاد نيز سال حساسي بود و جدي ترين اعتراض ها و انتقادهاي رئيس جمهور شامل حال مديران آن دانشگاه شد و نميتوان به چالش كشيدن قاطع مديريت دانشگاه آزاد توسط رئيس جمهور و پاسخگويي محكم هاشمي رفسنجاني و ساير حاميان دانشگاه آزاد را بر تحولات آن دانشگاه و سرنوشت دانشجويان بي تاثير دانست.
16 آذر امسال مي توانست فرصت مناسبي باشد تا براي <بـه حـاشيه كشيده شدن يا حاشيه نشيني تشكل هاي دانشجويي منتقد دولت> چاره اي انديشيده شود و در برابر ادعاهاي مكرر تشكلهاي حامي دولت در مورد عملكرد دستگاه قضايي- كه نهايتا به نااميدي يا انفعال گروه ديگري از دانشجويان منجر خواهد شد- شفاف سازي لازم صورت گيرد اما ظاهرا براي بهرهگيري از فرصت استثنايي روز دانشجو، اراده لازم وجود نداشته وندارد و قاعدتا بايد از هم اكنون تاثير منفي اين رفتار برفعاليت تشكلهاي دانشجويي در انتخابات سرنوشت ساز 24 اسفند را به انتظار نشست.
البته درسالهاي گذشته نيز تشكلهاي دانشجويي- بدون توجه به گرايشهاي سياسي آنها- با بي مهريهايي مواجه بودهاند اما 16 آذر 86 يك تفاوت عمده با سالهاي پيش داشت كه همين تفاوت، انتظارات متفاوتي را براي دانشجويانايجاد كرد. اين تفاوت اظهارات شفاف رئيسجمهور ايران در دانشگاه كلمبيا بود كه: <ما درايران به دانشجو و دانشگاهيان به قدري احترام قائل هستيم كه تشخيص حقيقت را به آنها واگذار ميكنيم.>
